Hangi fersah siler içimde harı?
Adını anarsam dilim yanıyor.
Gönlümün en narin, en aydın yarı,
Şimdi meçhullerde kime kanıyor?
⚘────────── 🕊️ ────────⚘
Yollara uçurum ördün, bağladın,
Sükûtun dibinde sessiz ağladım.
Seni bir kor gibi içte dağladım,
Gözyaşım mihenkte seni arıyor.
⚘────────── 🕊️ ────────⚘
Rüyaydı, uyandım, elde kalan hiç,
Erip de bitmeyen bir hicrandır öç.
Ateşte bıraktın, yalnızlığım güç;
Elmasım sanırdım, yangın sarıyor.
⚘────────── 🕊️ ────────⚘
Sussun artık sesim, yankım da dinsin,
Adını andıkça içimde sinsin.
Dipsiz bir kuyusun, geceler insin;
Ne güneşin doğar, ne gül sarıyor.
⚘────────── 🕊️ ────────⚘
Ne tende bir sıcak, ne seste nefes,
Küllenen sevdanın adı olmuş heves.
Gönlümde bıraktın kapanmaz bir kafes,
Anahtar pas tutmuş, gönül kanıyor.
⚘────────── 🕊️ ──────────⚘
Ben seni kendime mihenk eyledim,
Ne yazık yarama merhem olmadın.
Sandığım o elmas bir cammış meğer,
Kırıldım, sen bana bir yâr olmadın.
🕊️────────── ⚘ ──────────🕊️
Gül Hatun – Ruhumdan Şiirler