8
Yorum
16
Beğeni
5,0
Puan
82
Okunma
Kendime bir yol çizdim sessiz gecelerde,
Adımlarım saklı kaldı kendi izlerimde.
Bazen bir yağmur oldum, bazen bir güneş,
Kendi içimde büyüdü kırılan her heves.
Aynalara baktım, gördüm eski beni,
Yorgun yanlarımı, suskun cümlelerimi.
Yine de sarıldım içimdeki çocuğa,
Çünkü umut saklanır en derin kuytuda.
Kimse bilmez içimde kopan fırtınaları,
Kaç kez topladığımı dağılan yarınları.
Ama her sabah yeniden doğar gibi,
Kaldığım yerden başlarım kendimle birlikte.
Kendime söz verdim:
Kaybolsam da bulacağım,
Düşsem bile yeniden ayağa kalkacağım.
Çünkü en uzun yol, insanın kendine gider.
5.0
100% (13)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz