Bir adım atsam sana, bin adım geri kaçışın,
Sorduğum soruların cevapsız kalışı.
Gözlerinin siyahına yenilir ahmak ışık,
Cevabını aradığım her şey karanlığa karışır.

Soluksuz kaldığım yolun yok mu hiç durağı?
Yokluğun ciğerlerimdeki acıdan ağır.
Her nefes alışım bin ağıt...
Sana haykırsam ne fayda, kulakların sağır.

Ya da beni duymazdan geliyorsun, yapma.
Bu yanan yüreğimdeki acıyı ikiye katlar.
Aşkı benden alıp bulutlara saklar,
Yağan yağmurdan payıma vermez bir damla.

Beni bu kuraklığa mahkum etmek de ne, af buyur?
Gözünü kapatıp "görmedim" demekti bu.
Bir insanın yok oluşuna sebep olur,
Çözümü bildiği halde susturur gurur.

Bu savaşta tek zararlı çıkan benim,
İçindeki bitmeyen bu hırs da neyin nesi?
Başına çal övündüğün zaferi,
Bir aşkı yıkıma sürükleyecek kazanma hevesin.

Kime kanıtladın kendini, neyi kazandın söyle?
Yenildim bilerek, istemedim seni düşerken görmek.
Hakkım bu mu acıyla övünmek?
Yaptın yapacağını, bari ben düşerken gülme.

Pişman olup vazgeçerim sanıyorsun,
Benim arsızlığım aşka karşı sonsuz.
Gücümü topladıkça kapındayım bir yol bulup.
Uğrunda can verecek bir ben varım, sorgusuz.