Beni anlayan çıkmadı bu gök kubbe altında
Anlamak ne demek sorgulamadım da
Kan aynı kalp bambaşka adem denen varlıkta
Yüzler değişik sözler birbirine karışık
Hayat desen epey yılışık
Süt gibi bir şey mi anlamak dediğin
Henüz kirlenmemiş bembeyaz
Belirgin ve şeffaf
Yahut çıfıt çarşısına mı benziyor
Ortaya serpişik
Gölgemiz neden bu kadar cılız
İlla anlamasak da olur
Zambaklar en ıssız yerlerde niçin açsın ki
Taç sokaklar ışıltılı caddeler
Memleket bildiğim yüzün dururken
Şair öyle istemiş diyip geçsek ne çıkar
Küsmez sanıyorum Mona Rosa bize
Anlamadan hakikati göçüp gitsek dünyadan
Taze kalır mıydı göğsümüzde kalbimiz
Soru sormak yasak
Kırmızıda da geçmemeliydik
Bildiğiniz ne varsa geç kalmıştık oysa
Tuttuğun balıkları salıver tuzlu suya
Halık bilsin sen tütününü yudumla
Beni vazgeçilmeyecek kadar seven de çıkmadı biliyor musun
İlk babam terketti gemiyi
Acım ondan sonra hiç acımadı
Büyüdüm ikindi üstleri annemin dizlerinde
Bir kez gülseydi gözlerin beton yığınları arasında
Ruhuma vedaları ekmeyecektim
Kusurluyum epey biliyorum
Eksiğim çok bal çağlayan gözlerinsiz
Mısralar arası boşlukları doldurmak nafile
Eşiğini aşmayın cümle anlamların
Ve bağışlayın kalemin ardında kopan fırtınayı
Bağışlayın tozu dumana katan yorgun atları...