Adım insandır benim.
Tahakküm altındayım.
Hevâ-perest hayatım.
Hüsn-i hareket gerek,
Ermek için salâha.

Adım insandır benim.
Hüküm altındayım, mahkûmum.
Güvendim kendime, aldandım.
Niçindi ömür, şu sayılı günler?
Bir bir geçip gittiler.
Gidenlerle eksilmedim.
Her menzil bir irtifa…

Adım insandır benim.
Güzel vasıflara sahibim.
Gayret istendi benden.
Hakk’ın ihsan eli olayım.
Hayatın gayesini bulayım.

Adım insandır benim.
Sergüzeştim derin.
Üç telli nağmelere saklarım.
Sedd-i İskender vadisinde,
Setr olmuştur sesim.

Adım insandır benim.
Ezele mensubum.
Mevcudum; yok ibtidâm.
Mazim var, evet;
Lâkin başlangıcım yok.

Adım insandır benim.
İlâhî inâyetle kâimim.
İrfan mertebesidir miracım.
Bu nefes derd-i maîşet için değil;
Hüsn-i ubûdiyet içindir rûh-i azîzim.

Adım insandır benim.
İki âlemde azizim.
Dünya gurbetimdir.
Ölmem, sıla-i rahîmdir.

Adım insandır benim.
Rengim bazen gece renginde.
Geceyi delen ateş böceğidir rûh-i nâçizim.
Şefîü’l-müznibîne okurum,
Mükedder sözlerimi.

Adım insandır benim.
Allah’ın ismini zikrederim.
Teşehhüd miktarı açılır kalbim.
Şifa ve sükût bulurum.
Tecessüm ettikçe niyet ve ef’âlim.

Adım insandır benim.
Tedavülden düşmüş bir akçeyim.
Züğürdüm, belki müflis.
Lâkin son sözümdür:
Sübhânallah…
Elhamdülillah…
Allahu Ekber…

M. Talat Uzunyaylalı