Yeminli bir şiirim kendime artık
Yüzünü hatırlayıp tekrar etime batırıyorum
Bozuyorum bütün ezberleri


Senden kırklanıp döndüğüm her an
Kırk satırla tekrar yıkanıyorum
Suya taptığım o günlerden
tek bir cümlem bile kalmadı
Bütün kırmızı ışıklar sana

Bu sabah ilk defa suya gülümsemeyi öğrendim
Ellerimi istedim tanrıdan sonra
Yüzümü istedim tekrar
Parmak uclarıma basarak yürüdüm
hiç ses çıkarmadan

Ben bir barbarım aslında
Biliyorum barbarları sevmiyor tanrı

Bu yüzden oturup ağlamayacağım karşında
Bü yüzden bir taşı kopyalayıp üstüne basmayacağım tekrar


Seninkisi  kimseyi sevmek değil aslında
Seninkisi
balığı sudan koparıp
Timsah göz yaşlarıyla avutmak

Bundan böyle  bütün şiirler kırmızı
Ve  akşamdan  kalma
Bütün  orospular   yeminlidir aşka

Hadi  topla  taşları
Bu kanlı gömleği
Cebine yerleştir tekrar

en karanlık cümlem bu sana
En son sözüm bu

"evlâ leke fa evlâ "


Früze Özge










"Evla leke fe evla" (أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ),

Kur’an-ı Kerim’deki Kıyamet Suresi 34. ve 35. ayetlerinde geçen Arapça bir ifadedir. Sözlük anlamı "Bu azap sana haktır, beter ol" manalarına gelen şiddetli bir uyarı ve beddua cümlesidir.