suyun yüzüne kırbaçla vurduğum zamanlarda
eskimişti dünya

aynı imhayı çiğneye çiğneye
patlatırken ağzımızda
yırtıklarımızı dağıttık komşu çocuklara

sevinçten havaya zıplayan
kurdele bile görmüştüm
ve çiçekleri çamura düşüren bir anne telaşından
vazgeçmiştim

lafı limon suyuna banıp
keşkeleri uzatmanın âlemi yok ayla abla
boş ver bugünlük
lastikli donları bassınlar çuvala

biz o iğne deliğinden
ne ladesler eskittik
ve uzattık şamdanı bu tarafa




cümlenin üstünü ört diyorsan
bu cümlenin üstünü örtmek
tanrıya düşer ayla abla

annem de biliyor
hayatın bir yüzünü deve dikenleri ile sobeledim
diğer yüzünde
otlar ve yeşil kapüşonlu ayılar var

hey gidi, göğsüme çelme takan şap yüzlü bacılar
bir ara
kalbimle bile esnemiştim ben

ve gülleri erik dalına benzetmiştim
tabii,
yersen…

Fruze Özge