Diken olsa senden gelen, baş tacı
Gönül sarayına dikeyim mi yâr?
Aşkın şerbetidir, denilmez acı,
Gözümden yaş diye dökeyim mi yâr?

Yüzün nâr-ı beyzâ, baksam yanarım,
Nazarından ırak kalsam donarım.
Demişsin ki ben o yâri sınarım,
İste bu dünyayı yakayım mı yâr?

Ben âşk ile yanan divâne kulum
Senden gayrısına çıkmaz ki yolum.
Bir cevap vermedin kırıldı dalım
Kadere boynumu bükeyim mi yâr?

Çektin etrafına dikenli teli,
Âlemin dilinde olmuşum deli.
Toplayıp papatya, lale, sümbülü,
Geçtiğin yollara dökeyim mi yâr?

Gönlüm bir ateşe düştü yanıyor,
Aldığı her nefes seni anıyor.
Sen gittin gideli, yaram kanıyor,
İğne iplik alıp dikeyim mi yâr?

Hasretlik görünmez gizli bir koza,
Seni sevdim diye revâ mı eza?
Bir suçum var ise çekerim ceza,
Karşında tek ayak sekeyim mi yâr?

Ey yüreği taştan, kaşları kömür
Ben, kölen olayım, sen bana emir
İzin ver yanında kalıp bir ömür
Cefânı, nazını çekeyim mi yâr?

Nûrfânî’yim, yandım âşkın közünde,
Zerre kıymetim yok yârin gözünde.
İster isen canım verip dizinde,
Kalbimi yerinden sökeyim mi yâr?

Nuriye Akyol
11/7/2026

Görsel alıntıdır.