ZEYNEP

Zeynep Boz’a
-Rabb’im in rahmeti üzerine olsun. Mekanı cennet makamı cennetten bir köşk olsun. Köşkü Peygamber Efendimize komşu olsun. Kabri nurla dolsun İnşallah...


Yaylalarda kuzu güttü, oğlak güttü,
İki çobanın güzel kızıydı Zeynep.
Guguk kuşu döndü yuvasında öttü,
Dağların baharıydı, yazıydı Zeynep.

Bir gün çağırıp yaşın yetti dediler,
Beş dağ, on köy öteye gelin ettiler,
Bahar yağmuruydu gurbete serptiler,
Hasretin ateşiydi, közüydü Zeynep.

Hatır, gönül bilmez bir haneye düştü,
Çileden, meşakkatten feleği şaştı,
Gam, kasavet birikti boyunu aştı,
Yakılan türkülerin sözüydü Zeynep.

Yusuf gibi Allah ’tan sabır dilerdi,
Ömrünce zikir eder, dua ederdi,
Yavrular olmasa bırakır giderdi,
Kahır mektubunun ilk sözüydü Zeynep.

Hoyrat hanelerde huzur bulunur mu ?
Kadir bilmeze himmete varılır mı ?
Kırılan gönül yazmayla sarılır mı ?
Akan kanlı yaşların gözüydü Zeynep.

Düğün olmuş, bayram gelmiş nesine,
Kan ağladıkça taş basar sinesine,
Ömrünün bilmem kaçıncı senesine,
Çizilen kara kara çiziydi Zeynep.

Yavrularını sardı sardı uyuttu,
Güneşi görmeden otuzbeş yıl yattı,
Söz etmedi Rabb’ini kalbinde tuttu,
Böğrümde yanan ince sızıydı Zeynep.

Eyüp gibi derindi, ağırdı derdi,
Başına gelen her şey Allah’tan derdi,
Derdine bazen ağlar, bazen gülerdi,
Sevgi yağmurlarının özüydü Zeynep.

Sevgi ateşiyle dolanırdı kanı,
Henüz daha yazılmamıştı romanı,
Mahşer’de kurulunca Hakk’ın divanı,
Sorulacak hesabın düzüydü Zeynep.
*
Gönlündeki ateşi durmaz yanardı,
Yaralarını göz yaşıyla sarardı,
Bir Allah’ı, bir de Muzaffer’i vardı,
Ömrün sonbaharı, son güzüydü Zeynep


Muzaffer Boz
06.07.2026
Saat: 05.00