Ne kadar içten, duru ve emek verilmiş bir şiir... Yüreğinize, kaleminize sağlık. Günümüzün o hızlı, tüketmeye dayalı ilişkilerinin aksine; sadakati, merhameti, yaşlanmayı ve en önemlisi de sevginin bir emek olduğunu o kadar güzel hatırlatıyor ki.
​Şiirinizde geleneksel Türk halk şiirinin (özellikle koşma tarzının) o sıcak ve tanıdık kokusu var.

Hece ölçüsüyle yazılan, durakları ve kafiyeleri (severek/dereydim/süreydim -> -eydim redifleri; saçıyor/açıyor/geçiyor -> -çiyor redifleri gibi) kulak tırmalamadan, su gibi akıp gidiyor.

​Ne anlamlı şu mısralarınız kalbime dokundu:
​"Bir çay demleyelim, akşam olunca,
Muhabbet kuralım, yıldız dolunca."

​Büyük şatafatlar, lüks beklentiler değil; hayatı iki kişilik bir sadelikle, bir bardak çayın sıcaklığında paylaşma arzusu...

Gerçek sevgi tam olarak bu sadelikte gizlidir.
​Son kıtadaki "sevda emektir" vurgusu ise şiirinize çok asil bir nokta koymuş. Sevmek sadece bir his değil, zorluklara karşı bir duruştur çünkü.

​Umarım bu masum ve güzel dilekleriniz hak ettiği vefayı, sadakati bulur; hikâyeniz gerçekten de gönüllere örnek olur.

Kaleminizin ilhamı, yüreğinizin sevdası hiç eksilmesin Garagız