4
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
72
Okunma
Bu şiiri yazarken, sevmenin ve sabretmenin içimizde geçtiği o sessiz yolları anlatmak istedim. Eskilerin o dervişane, naif sükunetiyle bugünün duygularını birleştirmeye çalıştım. Benim için bu şiir, aslında insanın severken kendi içinde büyüdüğü beş sessiz duraktan oluşuyor:
Birinci kıta; aşkın insanı sığındığı o ilk güvenli limanda nasıl birleştirdiğini anlatıyor.
İkinci kıta; insanın içindeki o sızıyı da, gelen güzellikleri de kalpten gelen bir hoşgörüyle kabul edişidir.
Üçüncü kıta; insanın sevdiği kişinin adını her andığında içini kaplayan o şükür duygusudur.
Dördüncü kıta; dünyanın bütün gürültüsünü dışarıda bırakıp, sevdiğinin adımlarını bir dua gibi sabırla beklemektir.
Beşinci kıta ise; insanın artık o büyük sevgide tamamen kaybolması, her şeyiyle ona teslim olması ve ömür boyu içinden sönmeyecek o ışığa kavuşmasıdır.
Belki biraz uzun bir şiir oldu ama içten içe kanayan sızılar, öyle birkaç kelimeyle anlatılıp bitmiyor. olsun:
Sen... İçten içe kanayan sızım, gönlümün goncası, gülevanım...
Gizli gizli cana kattığım, benlikten uzak sevdiğimsin.
Gözüme sığındı o ilk tufan, kalbimiz artık birlik yurdu;
Dilime mühürlediğim o gizli hecem, fırtınada sığındığım sırım...
Sadece sen... Ruhumda sessizce akan o nehir, ruhu revanım.
Sen... Gecenin uykusunu bölen sızım, ömrümün baharı, canbağım...
Kimselere söylemeden içimde büyüttüğüm o gizli sevdamdasın.
Aklıma düşüşün o ilk cemre, yüreğim artık rıza kapısı;
Gözlerimden süzülen o dilsiz yaşım, canıma dolan o tatlı telaşım...
Sadece sen... Çölümün ortasında çağlayan o pınar, ruhu revanım.
Sen... Gönül aynasına vuran nurum, göğsümün en ince derdi, sızım...
Kader diye alnıma kazıdığım, kendimden bile gizlediğimsin.
Ruhuma dokunan o ilk ışık, kalbimiz artık şükür menzili;
Adını zikir gibi çektiğim o dualarım, ömrüme yazılan o büyük lütuf...
Sadece sen... Damarlarımda bir can suyu gibi gezen, ruhu revanım.
Sen... Yıkık dökük haneme can veren sultanım, başımın tacı, sığınağım...
Dünya gürültüsünü susturup da kalbimin kuytusunda dinlediğimsin.
Gözünün değdiği yer bana vatan, yüreğim artık sabır dergâhı;
Avucumun içinde sakladığım o en kutsal emanetim, o gizli cennetim...
Sadece sen... Kurumuş dallarıma baharı getiren, ruhu revanım.
Sen... Gönül heybemde taşıdığım en ağır yüküm, ezelî borcum, baş tacım...
Varlığımı varlığına feda edip, kendi gölgemden bile vazgeçtiğimsin.
Ruhumu tutuşturan o kutsal alev, kalbimiz artık hiçlik aynası;
Hüsnünün karşısında lal olduğum o en derin sessizliğim, o gizli ayetim...
Sadece sen... Mahşere dek içimde hiç sönmeyecek olan o nur, ruhu revanım.
5.0
100% (5)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.