Hatırla sevgili...
Ölümü hatırla.
Bir gün sessizce çekip gideceğimizi,
Bu dünyanın kimseye kalmadığını hatırla.

Kırıldığın günleri hatırla,
Sonra kendi kendine
"Bir daha kimseyi incitmeyeceğim."
diye verdiğin sözü hatırla.
Ve değer görünce,
Seni seven yürekleri nasıl kırdığını da hatırla.

Hatırla sevgili...
Umutsuz geçen gecelerin ardından
Yeşeren papatyaları,
Açan gülleri, laleleri hatırla.
Sonra onları
Nasıl hoyratça ezip geçtiğini de hatırla.

Döktüğün gözyaşlarını hatırla,
Yalnız kaldığın geceleri,
Sessiz dualarını hatırla.
Sonra öfkeyle yükselen sesini,
Kalplere bıraktığın çığlıkları da hatırla.

Hatırla sevgili...
Ömür bir nefes kadar kısa.
Bugün varız, yarın toprağın misafiriyiz.
Kibir de geçer, öfke de, kırgınlık da...
Geriye yalnızca iyilik kalır.

İş işten geçmeden hatırla.
Affetmeyi, özür dilemeyi,
Sevmeyi ve sevilmeyi hatırla.

Çünkü bir gün
Adımız bir taşta,
Hatıramız birkaç gönülde kalacak.

O gün gelmeden...
Hatırla sevgili.