Ben sessiz, sen sessiz... Acı tarifsiz.
Bir kıyısında siz,
Diğerinde biz.
Hem yetim, hem öksüz, hem de kimsesiz!

Dilimiz bir, ilimiz bir, bayrağımız bir!
Töremiz bir, yöremiz bir, toprağımız bir!
Ulu bir çınarız, yaprağımız bir!
Bir milletiz, bir devletiz, öz biziz kardaş!
Uyan artık, söyleyecek söz biziz kardaş!

Yüce bir ülküyle bu davaya bağlandık!
Uyan gaflet uykusundan, bir bak arkaya.
Hocalı’da lâl olduk, Karabağ’da dağlandık.

Yeni tarihler yazılacak, hele bir kalk ayağa.
Ayrılık tohumları ekti bahçıvan.
Hüzünlü bir gelin gibi ağlar Nahçıvan.
Dilde dua, dilde umut; dil hele candır.
Sürgün bir sevda, aşk heyecandır.
Şanlı buluşma can Azerbaycan’dır.
Bir milletiz, bir devletiz, öz biziz kardaş!
Uyan artık, söylenecek söz biziz kardaş!

Aras artık nazlı değil, çağlayıp akar.
Çalkalanır hiddetinden masmavi Hazar.
Çatlasın düşmanların, değmesin nazar!
Bir milletiz, bir devletiz, öz biziz kardaş!
Uyan artık, söylenecek söz biziz kardaş!

Bitsin artık bu hasret, kırılsın zincir!
Tarihte kalsın artık, silinsin bu kir!
Dilimizde duadır, yürekte zikir!
Bir milletiz, bir devletiz, öz biziz kardaş!
Uyan artık, söylenecek söz biziz kardaş!

Çok mu zor öz kardaşın tutmak elini?
Çok mu zor durdurmak yadın yelini?
Bir adım at hele, coşku selini...
Görmezse bu gözler, kader utansın.
Yazmazsa tarih seni, kalem utansın!

Dalgalansın artık Türk’ün bayrağı!
Turan eli, Iğdır, Bakü şanlansın.
Şirvan, Gence, Laçin; atam toprağı.
Dede Korkut, Nesimî’ler canlansın.
Türk milleti, Türk devleti şahlansın!

Yüreklerde yanan köz bizimkisi!
Kanlı yaşı döken göz bizimkisi!
Yedi düvele yemin, söz bizimkisi!
Bir milletiz, bir devletiz, öz biziz kardaş!
Uyan artık, söyleyecek söz biziz kardaş.

Yılmaz Tizgöl
15.06.2020
Moskova