Bir gece yarısı...
Bavulumda birkaç anı,
Sokak lambaları şahit, içimdeki bu yangına.
Bu şehrin gürültüsü artık dindirmiyor sızımı,
Vakit geldi nihayet, yolcu yolunda gerek...

Her köşede bir kavga, her caddede bir sitem,
Denedik ve bitti...
Zorlamanın alemi yok artık.

Gideceğim bu şehirden, ardıma bile bakmadan!
Kaldırımlarında izi kalacak adımlarımın!
Varsın dökülsün yapraklar, varsın sönsün ışıklar,
Ben kendi yolumu çizdim, dönüp arkama bile bakmayacağım!

Çok ses eskidi bu sokaklarda, çok yüz silindi,
Her şeyi bıraktım geride, o eski şarkıları bile...
Şimdi rüzgar nereye eserse, tekerlek nereye dönerse,
Bu şehre ait ne varsa, dün gecede tükendi.

Gideceğim bu şehirden, ardıma bile bakmadan!
Kaldırımlarında izi kalacak adımlarımın!
Varsın dökülsün yapraklar, varsın sönsün ışıklar,
Ben kendi yolumu çizdim, dönüp arkama bile bakmayacağım!

Yollar beni bekler, yeni bir gökyüzü...
İzi kalacak adımlarımın...
Ama ben... dönüp arkama... bile bakmayacağım.