Geleneksel hece vezninin ustasından okuduğum bu harika '' MAVİ'' şiirinde
Görüyorum ki, bu isim öylesine verilmiş değil.

''Ben bir okyanusdum, sense bir bir semâ,
İkimizde mavi; yakıştık dem’e,
Gönül gözüyle çok, bakıştık ama;
Visal ertelenmiş, vuslat imkansız.''

Şiirde şair kendisini okyanusa sevdiğini semaya benzetiyor
İkisi de mavi ama bir yerde biri gökte
Kavuşması imkansız ancak ufuk çizgisinde kavuşur gibi görünseler de bu sadece bir illüzyondur.
İşte,bu iki mavinin kullanılması, imkansız bir aşkı anlatma da kullanılan harika bir metafor olmasındandır.

Şair her dörtlüğün sonunda yazdığı '' Visal ertelnemiş, vuslat imkansız '' dizeleriyle de bu duyguyu pekştiriyor.

Gündüz güneş oldun, doğdun gönlüme,
Gece kamer oldun, ağdın gönlüme,
Aşk yıldızı oldun, yağdın gönlüme
Visal ertelenmiş, vuslat imkansız.

Sevgiliyi ve aşkını Gökyüzündeki güneşe, aya ve yıldıza benzetip onun sevgisi ve ışığıyla yüreğinin aydınlandığını ,ama yine de visal ve vuslatın olamadığını anlatıyor bu dörtlükte


Aşk bulutu oldum erişemedim,
Aşkın semâsıyla, görüşemedim,
Kaderi yazana, karışmadım,
Visal ertelenmiş, vuslat imkansız.

Bu dörtlükte de tüm çabalarına rağmen vuslata eremediğini

Madem vuslat yokmuş yalan cihanda,
Durmaya gerek yok, gayrı bu handa,
Figani’ye vuslat, bence " O" yanda.
Kim demiş orada, vuslat imkansız?

Son dörtlükte ise ;
Sevgiliye kavuşmanın bu dünyada olmasa da öbür dünyada mutlaka olacağına inanarak şiiri tasavvufi ,felsefi bir boyuta taşıyarak umutsuzluğu umuda taşıyor son dziesinde .

Şiiri ve görseliyle gönlümüzde iz bırakan edebi değeri yüksek bu harika şiiri yazan değerli şair dostumu kutluyor alkışlıyorum.Selam ile.