Madem aşk sevabı, ortak sevdiğim.
Aşkın sevabına, banalım senle,
Madem aşk günahı, ortak sevdiğim.
Aşkın ateşinde, yanalım senle.

Şair sevdiğine gel bu aşkın sevabına günahına ortak olalım yanacaksak da birlikte yanalım diyor.

Sevmekle yükümlü, olsun fikrimiz,
Meşkin tavafında, olsun zikrimiz,
Sevmekle hükümlü, olsun farkımız,
Aşkın semâhında, dönelim senle.

İkinci dörtlükte ise ,Aklımız fikrimiz sevmekle dolsun ve aşkın çevresinde semah dönelim diyerek tasavvufi bir boyut getirmiş .

Rab yardım edermiş, gelin damada,
Kimbilir belki de, vuslat semâda,
Bizi götürmeye, burak amâde,
Hemen aşk atına, binelim senle.

Bu dörtlükte de yine tasavvufi bir kabulleniş ve teslim oluş var aşkı veren rabbine.

Aşka âbı hayat, deyip içelim,
İçip içip kendimizden geçelim,
Anka kuşu gibi, kanat açalım,
Aşk-ı nirvanaya, konalım senle.

Şair burada aşkı abı hayat suyu deyip içerek ölümsüzleşelim
kendimizden geçip anka kuşu gibi kanat açarak aşkın nirvanasına erelim senle diyerek aşkını özlemini pekiştiriyor.

Figani’ye burda, vuslat olmadı,
Sanma ki, ölürsek, umut kalmadı,
Alın yazısını, Rabbim silmedi,
Yazgıyı yazanı, analım senle.

Finalde ise, bu aşkta vuslat olmasa da mademki bu yazgıyı yazan hala silmedi yazgıyı yazanı analım senle diyerek şükrünü ve kabulunü vakur bir duruşla gösteriyor .

Bu harika şiiri bir cümleyle anlat deseler derim ki ,
Aşk gönüllerde yaşandığı kadar aşktır, vuslatla ölçülemez değeri.

Bu güzel eseri bizlerle paylaştığın için çok teşekkürler
Ve Yüreğine sağlık değerli şair dost tebrikler selam ve saygılar.