Ya ben vakitsiz geldim, ya sen geç kaldın bana..!
Başkasına yazılmış şiirlerin arasında,
bana ait mısralar aramışım..
Ağacın kökü sağlam değilmiş meğer;
Uykusuz sabaha uyuyan gözlerim,
Sesinden bin bir gece masalları türetmiş..

Sevdalanmanın süresi olmazmış sevdiğim.
Bir ayda yanan kalbin ateşi, bir anda sönermiş işte.
Bin ay külleriyle eşinirmiş insan,
Kanatsız kuşlar gibi çırpınırmış serçe yürekler..
Sevdiğine varmak için, uzaklar yakın olurmuş bir vakit.
Kulakta patlayan bombalardan gül destesi çıkmazmış.
Ellerine diken koyan yârin,
Gözlerinde ışık aramak yollardan da yorucuymuş...

Farklı değilim elbet sevdiğim,
Tanrı; kendinden minik bir dokunuş kondurmuş kalbime,
hepsi bu..
Aşkı şehvetle karıştırdığım da senin hüsnükuruntun.
Ama yaptığın kahveler aşk kokuyordu inan..
Keşke bir kahve kadar hatırı olsaydı gönlümün.
Başka sevdaların yükü binmiş ya omuzlarına,
Deniz kenarında içilen çaylar kadar,
Yerim olsaydı bîtap yüreciğinde.
Ağız dolusu kahkahalarda sabah vakti,
Gülüşümden yakalasaydın keşke..
Mum ışığında;
Yüzüne aksi vuran şaraba kanımı süzmüşsün.
Donuk bakan gözlerinde;
Öfkeden kudurmuş celladın fermanı vardı..

Sabaha dek kirli ayakların tepindiği yerleri ovarken ben,
Yanağıma bir buse konduraydın;
Paslı kalplerin kiri, topuklarımı çatlatmazdı o vakit..
Tırnaklarımda yarım kalmış kırmızı ojeler,
senin atıkların olmasaydı.
Ellerimi alıp avuçlarına,
Pembeler, hatta kırlardan yeşiller süreydin..
O vakit; geride bırakabilirdin belki
Geçmiş sevdaların kırıntılarını..
Önüne oturtup saçlarıma gömseydin burnunu,
Başka pahalı parfümleri sürmezdin bileğime inan..

Ne çok isterdim kollarında doyasıya uyumamayı.
Velev ki; ne yapsam hep uzaktaydım, hep ırak.
Muhabbetten besleniyor ya gönlüm,
Ruhu revan eylemek için,
Kuru kelamlardan hoş seda çıkmaz imiş..


Varsın dostça muhabbete de hâsıl olmasın gönlümüz,
Başkasına yanan ateş bize tütmüyormuş.
Dünyayı yakacak odunum varken,
Ne yazık ki tutuşturamadım donuk kalbini..

Neyse sevdiğim, neyse..
Lafın sonu gelmez bu naçar gönlün.
Minik kalbimi koyduğun zarfı,
Tutku dolu gecelerle yapıştırsaydın da aralık kalmasaydı.
Ben, aşina olduğum yalnızlığıma dönerken başım geride,
Uğurlamaya lüzum görmeyen yüreğinde kaldım.
Zakkumlara da uzandıysa zehir zemberek dilin,
Ya ben vakitsiz geldim, ya da sen geç kaldın..!