İçim; "kal" dedi, dışım “git"
Gözün ; "kal" dedi, dilin "git"

Muhabbetten beslenen gönlüm aç bîtap,
Kelime haznem, durgun bir ırmak gibi bulanık,
Şiirlerim, öznesiz cümleler gibi belli belirsiz,
Yaraların kanıyor, duyuyorum inleyen teninin sesini.
Bilmem hangi günahlara değmiş ellerin, yorgun ayaklarımda.
Bir adım atacak mecali yok sol yanımın,
Boş sevap sayfalarına…

Ellerim; "kal" dedi, gözlerim "git"
Gözlerin; "kal" dedi, sözlerin "git"

Yaralarımın kabukları dökülüyor farklı yerlere,
Acımız bir, binlere bölünüyor amip misali.
Acım çoğalıyor, acımı duyuyorsun aynı yerden.
Tırnak diplerinden;
Kanla karışık şarap sızıyor dudaklarıma.
Sarhoşluğumun elbet var bir sebebi,
Dilimin varmadığı söylemeye,
Ama bal gibi de senin bildiğin...

Kalbim; "kal" dedi, bedenim "git"
İçin "kal" dedi, dışın "git"

Aynı yarada buluştuk üstüne kesikler atarak,
Aynı kabuğun altında sakladık kendimizi.
Yaralarının kabukları dökülüyor tenimden.
Canım acıyor duyuyorsun değil mi.?
Binlere bölünüyoruz “biz” olamadan,
Düşüyoruz başka yerlere kanayan yaralarımızdan…