5
Yorum
12
Beğeni
5,0
Puan
90
Okunma
son bakışın,
camda unutulmuş bir yağmur damlasıydı,
titreyip düşmeden önce dünyayı ikiye bölen.
sokak lambası altında eğilen gölgem,
senin adını bile bilmeyen rüzgârla sürüklendi.
bir martı geçti içimden,
kanadı kırık bir sabah gibi,
deniz, sustu kıyıya vurmayı unutarak.
son bakışın kaldı bende,
bir fotoğrafın yanmış kenarı gibi
ne tamamen silindi,
ne de bir daha bütünüyle görülebildi.
5.0
100% (9)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz