TABİP

Maraz denilen illet kapınıza aşina olunca,
Geceler gündüzlere kaç kere karışır?
Kaldırım taşları kaç kere arşınlanır?
Ayaz kışları aratmayan yürek sızıların da kaç kere üşünür..?
Bilinmez..

Kalp çaresizlik içinde kıvranırken,
Uykusuzluktan haram olan gecelerin,
Tan yeri ağırırken son buluşlarını,
Karanlık ellerin ruhumu kaç kere parçaladığını,
Saymadım, sayamadım!

Ruh, yüreği karanlık, çıkmaz sokaklara iterken
Kahka dolu anların yerini,
Dudaklarda kalmayan, gamzeleri yok eden,
Sessiz çığlıklara bırakışını...
Unutmadım, unutamadım!

Canlar,
Yargılayan, küçümseyen bakışlarla,
Durmadan kinayeleyen sözlerle,
Yüreğimi bir bir yok ederken,
Gözlerimden yüreğime akan gözyaşlarına,
Hakim olamadım, olamadım..!

Yürek için için yanıp kül olurken
Kalp, gönül, gözler ne yapsın?
Sorarım size,
Ne yapsın?

Şimdiler de anladım ki
Koskoca bir ömür heba olup,
Geriye sadece marazla boğuşan bir can kaldı..!
Boşuna uğraşma tabip!
Bırak tabip bırak
Çaresiz bitap garip alıp başını gitsin bu diyardan!
Artık bu garip yolcuya
Tabipler çare bulamaz,
Bulsa da dikiş tutmaz!
Yakasından düş, sal gitsin
Toprak kokusu çağırır durur..!

Toprakdan gelip toprağa giden
Garip anası, babası yolunu gözler!
Bak artık gözleri derinlere bakar,
Kalmadı bu yalan dünyayla işi!
Azrail geldi kapısını çaldı,
Melekler yoldaşı oldu artık Onun!

Zamanı gelince sen ne yaparsan yap tabip
Vuslata giden yola düşerse gönül
Bir saniye beklemez bu can!
Yolundan ne yapsan dönmez gayrı
Bırak tabip bırak rahat bırak!
Yolundan alı goyma bu garip yolcuyu!


Duyup, görmez misin tabip?
Vuslatın miski-i amber kokusu
Dört bir yanı sarar!
Çilekeş ömrüne elvada diyeli
Gözlerinde ışıltı,
Yanaklarında gamze güller açıp
Yüzüne nurlar yağar!


12.6.2026 Ank P.Çetin