Öykümü kucağıma verdiklerinde
Bilemezdim
Neresinden tutsam elimde kalacağını
Uykusuz bir dünyada
Rüyasız gecelerden bir gece
Gölgene çarpıp düştüm
Gönlümden tutup kaldırdı aşk
Kapkara bir büyü üzerimize çökmeden
Belki de o gün arkamı dönüp gitmeliydim
Bütün masallara meze olduk
Gam keder yağmurlarında ıslandık
Hayat damarlarımızı tıkadı nefret
Sonunda başladığımız yere döndük
Uykusuz dunyanın ruyasız gecelerine düştük
Bağıran çağıran yoktu ama
Ağırdı sessizliği anıların
Kuytularda sakladık el değmemiş gülüşlerimizi
Hayat tezgahimizda hep hüzün sattık
Şimdi zamanı geldi
Ya yenilgilerimize bir yenilgi daha katacaktık
Ya da göğüs kafesimize ustaca neşter vurup
Kalplerimize baypas yapacaktık
Sonra güneş doğdu tepelerin ardindan
Dünyamız güzelleşti
Sevgiye dair herşey coştu damarlarimizdan
Mutluluğumuz depreşti
Rüzgarlar müjdeli haberler fısıldadı ruhumuza
Dertler küçüldü gözümüzde
Çareler sundu hayat bize üst üste
Sağlık, Neşe, huzur yağdı ömrümüze
Sabır, şükür ve umutla doldu yüreğimiz
Kutlu olsun baypas cesaretimiz
Kutlu olsun zaferimiz