Hüzün kıymetlidir herkesle paylaşılmaz
oysa mutluluk veresiye sevişilmiş bir metropol yosması kadar herkesindir

Kağıttan gemilerimi yüzdürüyorum gövdende

Yıkıyorum bedenimi
etimi
dilimi ve ellerimi
yeniliyorum ama nasıl yenilmek
Sorsan bunlar hep aşktan
iki elimde iki dağ
ağzımda eflatun bir günah

Bu şiirler benim sayıklamalarım
cennetten kovulmadım
sürüklendim
sürülmedim

Menekşe tarlaları boyu yetmiş renk kırk bin masal taşıyan kelebeklerin
kanat çırptığı
saçlarınla bağladılar ellerimi

Tükrüklendi ağzım da küfür
dişlenmedi o elma
Türkülenmedi memleketin ovaları
kar erimedi dağlarımda
yani seni sevmeyi düşündüm, işlemedim
Bu kaçıncı düşünce suçu bu kaçıncı mevsimsiz yağmur
neden saplamadın tırnaklarını göğsüme
İhanet kokuyordu bakışların
ölünmüyordu ama yaşanmıyordu da

Soydum çırçıplak sesimi sesinden
nasıl acıdı
nasıl tatsızdı anlatamam
Sustum sonra
kıvranıyordu biteviye sevişmeler yatak odalarında

Modern fahişelerin düzmece mutluluğu gibi giyinmişti gece
peki öyle olsun dedim
geçer belki
söner ateş tütmez ocak
Zangır zangır titrer ev
yıkılır duvarlar, yırtılır duvaklar kanar avuçların
keyiflenir alem

Kurtların ve kuzuların
ve hamam böceklerinin açlığını dindirin
üstelik bu yollar hep bensiz
Yol üstüne kurulmuş ne çok ev var
Açmış bacaklarını
Açmış kapılarımı ardına değin
belki şehre bir film gelir diyor şarkı
sözleri diken diken kemiriyor ruhumu...

Bütününe, enine ve boyuna çamur akıyor bu nehir
yarınsız çocuklar cıvıldıyor sokaklarda
bu okyanus
bu iklim
bu dağlar
Bu memleket yarı beline tok

Bayat somun ekmek olup yoruluyorum halk ekmek büfelerinde
biraz isyan oluyorum vuruyorlar enseme
cam kırıyorum
can kırıyorum
yarıdan fazla belki fazladan biraz fazla günaha giriyorum
Günah ne güzel şey işledikçe geçmiyor
alev alıyor ellerim
alev alev
ağzımdan kan sızıyor ağzına
işte şimdi cennetten kovulabilirim...