Bacamız tüterdi sobamız yanıp
Annemliyken seviyordum kışları
Sıcak odalarda yatıp uyanıp
Annemliyken seviyordum kışları

Doğalgazsız ama doğaldı kendi
Avlulu müstakil evimiz şendi
Sâde mütevâzî meskûn meskendi
Annemliyken seviyordum kışları

Saygısı sonsuzdu uysal mızmızın
Sokağımızdaki erkeğin kızın
Suyu buz gibiydi tulumbamızın
Annemliyken seviyordum kışları

Demesi ne kadar kolay da dile
Îzâhen imkânsız zorluğu bile
Babam iki abim bir ablam ile
Annemliyken seviyordum kışları

Eşe dosta kapımız hep açıktı
Güvenir bakmazdık kim girdi çıktı
Komşuluğu kentsel dönüşüm yıktı
Annemliyken seviyordum kışları

Misafirsiz bir günümüz yok idi
Gelenimiz gidenimiz çok idi
Gönlümüz hoş muhabbete tok idi
Annemliyken seviyordum kışları

Asmamızın kıtlık değildi derdi
Sarmalık yaprakla bol üzüm verdi
Herkese helâldi isteyen yerdi
Annemliyken seviyordum kışları

Mahalleye müteahhit dadandı
Bir bilseniz ne vaadler adandı
Yerler izale-i şuyu’yla yandı
Annemliyken seviyordum kışları

Sâkinlerin sabırları taştılar
Kul hakkı yiyenler haddi aştılar
Dip kıyı köşeler betonlaştılar
Annemliyken seviyordum kışları

Apartmanlar mazimizi çaldılar
Temelinde hatıralar kaldılar
Neyimiz var neyimiz yok aldılar
Annemliyken seviyordum kışları

Eskinin bülbülü gülü başkaydı
Kalın perde ince tülü başkaydı
Odunu kömürü külü başkaydı
Annemliyken seviyordum kışları

Yenilikler aciz nesil üretti
Teknoloji örfsüzlüğü türetti
Dizginlenen âr namûsu hür etti
Annemliyken seviyordum kışları

Böcekler ötmüyor çiçekler soldu
Meyveli bağ bahçe binayla doldu
Yaşlıya hürmeti gençlerin boldu
Annemliyken seviyordum kışları

Dünya hayatında vâdesi bitti
Eceli âhiret yurduna itti
Balkonlu katları görmeden gitti
Annemliyken seviyordum kışları

Şerif der ki hiçlik için her şeyim
Zamâne insanı Hanım’ım Bey’im
Daha ne yazayım ne söyleyeyim
Annemliyken seviyordum kışları

18 Kasım 2025
İzmir