öl
deme
sakın ola deme "öl" bana
seğiren divitinde mürekkebi akmayan,
nabzı atmayan kalemimle yazıyorken,
yaşıyorken kana, kanaya sana "öl" deme bana


hem
bilmez misin
sevdiğinin dikenin de bile kanamanın
evrendeki tüm gülleri kokusuz kıldığını


ömür
dediğin ne ki, ne ki sahi ömür
güze,
örgülenmiş bir şiirde kehribar sarısı,
hüzne,
örgütlenmiş bir imgede melankoli kırmızısı
ve yalnızlığa
sövgülenmiş bir hücrede can sızısı değil mi


her
gidiş mendilinde kendini,
her gece gölgesinde kandilini yanına alarak
aşktan arta kalan yoksul düş bırakır şafağa
gün doğmaz,
doğmaz güneş
doğamaz sen doğmadan gözlerimde sabaha


hayatı,
yaşamak kılan dudakların,
mehtabı gece kılan gözlerinken
"öl" deme,
sakın ola deme "öl" bana mühr-ü sevdam
ölmek kolay,
ölürüm sana, gömülürüm o kutsal toprağına o ayrı
hepsi bu..




haziranikibinyirmialtı