Bilmem ki

her söz yerini bulsa

dünya güzel olurdu

yüreğime sağlık...

Gündüz Yavuz imzası taşıyan, samimi bir sohbet tonunda başlayıp derin bir aidiyet ve vatan sevgisiyle nihayete eren, muazzam bir ironik serbest vezin memleket şiiri.

Girişteki "artık takılmıyorum, müdahale etmiyorum" şeklindeki o yorgun kabulleniş, şiirin ortasında ülkeye ve insana duyulan o derin aşkla muazzam bir ters köşe oluşturuyor. "Ülkeler insanlarıyla var olurlar, takılmamak mümkün mü?.." mısrası, her ne kadar uzak durmaya çalışılsa da bu toprakların dertleriyle dertlenmekten asla vazgeçilemeyeceğini çok asil bir itirafla özetlemiş.

"Biz bu ülkenin yurtseverleriyiz" diyerek her şeye rağmen memleket sevdasına teslim olan o uyanık, sorgulayan ve aydınlatıcı kaleme sağlık. İçten, sitemkâr ve çok haklı bir duruşun eseri olmuş. Kalemi daim olsun.

Paylaştığınız bu dizeler, kabulleniş ile direniş, sükunet ile yurtseverlik arasındaki ince çizgide duran oldukça derin bir iç hesaplaşmayı yansıtıyor. Sessiz kalmayı seçmekle, olan bitene müdahale etmemekle bir denge kurmaya çalışırken; insanın özündeki o sarsılmaz bağın, yani "yurtseverliğin" tüm bu kararların üzerine nasıl galip geldiğini çok güzel betimlemişsiniz.
​Özellikle şu vurgunuz, hem bir vazgeçişi hem de bir tutunmayı aynı anda hissettiriyor:
​"Ülkeler insanlarıyla var olurlar, / Takılmamak mümkün mü?.."
​Bu, aslında dış dünyadaki karmaşaya karşı "takılmamaya" çalışırken, iç dünyanızda o bağın ne kadar canlı olduğunu onaylayan bir teslimiyet. "Sen haklı çıktın" diyerek bir diyalog ve ortak bir akla selam durmanız da bu düşünsel sürecin sadece size ait olmadığını, paylaşılınca anlam kazandığını gösteriyor.
​Kaleminize ve yüreğinize sağlık. Bu dizeler, hem bireysel bir huzur arayışının hem de kolektif bir aidiyetin güzel bir özeti olmuş. Size de huzurlu bir akşam dilerim