2
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
50
Okunma
Cesaretim kırık, adımlarım yılgın,
Bir dilim kuru ekmek kadar ruhsuzum.
Sofranın kenarında unutulmuş,
Atılmayı bekleyen çürük bir gün...
Sanki eski bir kitabın,
Küflü satırları arasında sönüp giden.
Kurşun külçesi gibi ağırlaşıyor zaman,
Yarım kalmış sohbetlerin kederi sızıyor odaya.
Rayından boşanmış bir perde gibi sarkıyor hayat;
Ne güneşi tutabiliyor, ne bırakıyor rüzgarı süpürmeye.
Yani demem o ki;
Hiç yaşanmamışçasına boş bugünün içi,
Ve asla tamamlanamayacak kadar eksik...
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
