Oysa daha ne çok şiir yazacaktım;
Seni anlatan ve içten "seviyorum" diyen...
Bilemezdim; benimle gönül eğlendiğini, bunu ben seçmedim.
Sen benim sonum oldun.

Güven Tekin
Kırık Bir Kalbin Veda Notu

Bırakın kanasın ve ağlasın kalbimiz
Elbet Kerim ve Büyüktür bizi Yaradan
Sonumuz olsada mezara koysalarda
Mezardan sonra kapanır tüm yaralar


İnsan bu hayatta bir kere sever
İyi olacağız iyi diyip kendini teselli eder
Yüreğinizden yazsanızda şiirler
Bazıları yüreğinizdeki şiirleri sökerek gider

Güven Tekin
Kırık Bir Kalbin Veda Notu

Mümin kişi bir yılana defalarca ısırılmış olsada kalkıp o yılanla bin kere mücadele eder gayretli olalım şifayı bulacağız



Ama o benimle gönül eğlendirmiş.
O yüzden artık kimseye güvenmiyorum.
​Yalanı dolanı bilmezdim senden önce;
Pembe yalanlarla başladın,

Güven Tekin
Kırık Bir Kalbin Veda Notu

İnsanın nasibinde varsa o nasip insanın peşini bırakmaz ne güzel bir rızkımız ne güzel nasiplerimiz var peki yeterince şükür ediyormuyuz bunu unutmamak lâzım nasibimiz gönlümüzde baki kalır





Sonra bağrıma hançeri sapladın.
Oysa ne çok sevmiştim seni!
Sen ise giderken bile yalan söyledin;
Çünkü sen beni "hiç" saydın.

Güven Tekin
Kırık Bir Kalbin Veda Notu

Sevginin en büyük göstergesi en sevdığinizi Cenabı Hakkın yolunda infak etmekti Timurlu sultanı uluğ bey servetini hak yolda harcayarak Semerkantta ilim için uluğbey medresesini inşa etmiştir

“Zihin Limanı”, zihinsel yükleri denize bırakma fikrini güçlü bir metaforla işlerken, her kıtada arınma ve boşalma duygusunu aynı çizgide tutuyor. Deniz burada sadece bir sığınak değil, aynı zamanda geçmişi eriten bir bilinç alanı gibi duruyor.

“Bir sessizlik büyür içimde ağır ağır,
Kıyılardan çekilir eski adımlarım.
Mavinin içinde kaybolur zamanım.”

Şiir, özellikle “bırakış” ile “yeniden doğuş” arasındaki ince eşiği sakin ama derin bir akışla kuruyor.

Yüreğinize sağlık değerli hocam , zihnin gürültüsünü suya dönüştüren bu şiir, içsel arınmayı estetik bir bütünlük içinde hissettiriyor; tebrik ederim, selam ve saygılarımla.