Viraj

Akıl dediğin bir cam kırığı artık bende,
Hangi parçayı tutsam elime batıyor.
Gözümün gördüğüne inanacak mecalim yok,
Dünya durmuş da, sadece o enkaz dönüyor.
Ne bir fren sesi, ne bir kara haber uyarısı;
Gelişin gibi gidişin de bir saniyede vurdu.
Hasar kaportada değil sevgilim,
Kalbimin çarptığı o yerde zaman durdu.
​

Zaten aşk hangi takvime uymuş ki bugüne kadar?
Biz vaktinden önce açan iki çiçektik, don vurdu.
Sen benim sığındığım dağdın,
Ölüm sanki avcumdaki kardan adammış gibi eritti seni.
Şimdi ben o eriyen ömrünün altında,
Sırılsıklam bir yalnızlıkla gömülüyorum.
Aşkın en cazip yeri yangındı derlerdi ya,
Meğer en cazip yeri, bittiğin o uçurummuş.
​

Gözlerinin serin nehri akardı içime,
Uzun bir ömrün hevesiyle bakardım o boyuna.
Şimdi sular çekildi, nehir yatağı sessiz,
Zaman denilen o insafsız tuzak,
Bizi en güzel yerimizde ayırdı yoldan.
Sen o kazadan muaf bir melek gibi gittin de,
Ben bu hurda hayatın içinde her gün can veriyorum.
​

Yarım kalan o yol, meğer ulaştığım en kutlu menzilmiş,
Sen gittin ya sevgilim, o virajda kaldı benim kalbim;
Ömrümün nihayeti de, kalbimin şehadeti de artık o meçhul sotedir.
Şimdi arkandan ne bir isyan, ne bir feryat yükselir içimden,
Sadece ruhuna üflenen yedi dilsiz ayet, mukaddes bir teslimiyet...
Dilimde Fatiha, yönüm senin gittiğin o öteler,
Sıratımdır bu keder, Hamdolsun bizi ayıran o günün Malik’ine...


Zaten aşk hangi takvime uymuş ki bugüne kadar?
Biz vaktinden önce açan iki çiçektik, don vurdu.
Sen benim sığındığım dağdın,
Ölüm sanki avcumdaki kardan adammış gibi eritti seni.
Şimdi ben o eriyen ömrünün altında,
Sırılsıklam bir yalnızlıkla gömülüyorum.
Aşkın en cazip yeri yangındı derlerdi ya,
Meğer en cazip yeri, bittiğin o uçurummuş.


Hani sırılsıklam aşık olmuştum ya sana?
Şimdi sırılsıklam bir kederin tam ortasındayım.
Kaza bitti sevgilim...
Benim esamem yok artık bu dünyada.