Sana olan borcumu nasıl öderim inan hiç bilmiyorum,
Başarabilirsem eğer çok güzel hayallerim var benim,
Ama bir o kadar’da efkar basıyor içimi sensizken,
Yüreğim darmadağın, içimde kopan bir fırtına var yar.

Yalnızlık bir duvar gibi örüyor dört bir yanımı,
Sen yokken aldığım nefes bile dokunuyor kanıma.
Sokaklar sessiz, her köşe başında senin izlerin var,
Sanki bütün bu koca şehir sen yokken üstüme geliyor yar.

Bir gün elbet her şey yoluna girecek, inanıyorum,
Gözlerimi her kapattığımda sadece seni göreceğim.
İçimdeki bu umut olmasa inan gün doğmaz bana,
Tüm yollarımı, tüm hayallerimi sadece sana çıkardım yar.

Gece olunca dertler katlanıyor, odam sessiz kalıyor,
Saatler geçmek bilmiyor, aklım hep eskilere dalıyor.
Bir gülüşün vardı hani, dünyalara bedeldi benim için,
Şimdi soruyorum sana, bu ayrılık, bu hasret niçin yar?

Eğer başarabilirsem söz, yeniden tutacağım ellerini,
O zaman ne bir hüzün kalacak, ne de bir sitem benden.
Gözlerinin içine bakıp anlatacağım her şeyi bir bir,
Sen yanımda olursan eğer, dertler önümde eğilir yar.

Şimdilik içimde bir efkar, gözlerimde yaş var sadece,
Adını fısıldayıp duruyorum hece hece her gece.
Bu sevdanın yükü ağır ama taşımaya değer be gülüm,
Senden uzak kalmaktır inan bana en büyük ölüm yar.

Söz verdim kendime, bu borcu bir gün ödeyeceğim,
Ne olursa olsun, ömrüm boyunca tek seni seveceğim.
Sen benim en güzel yalanım değil, tek doğrumsun,
Alnıma yazılan o mukaddes yazı, ömrümdeki tek huzursun yar.