Sen yoksan bir mısra eksilir candan
Gölgen bile gider ayaklarımın altından
Kelimeler düşer dil ucundan
Duyulmaz feryadım eğer sen yoksan
Gündüzlerim kömür karası bir geceye döner o an
Aldığım her nefes göğsüme ağır bir darbe olur her an
İçimde feryatlar dökülür sessiz sessiz
Hasretle dövünür bu kalbim sensiz
Her anımda bir acı, kalırım kimsesiz
Kendi feryadımı duymam sen yoksan
Sen yoksan dilimde heceler yarim kalır

İçimde bir veda sessizce büyür gider
Mürekkep kurur da şu kalem durur
Yalnızlık sarılır cana sen yoksan
Zamanın durduğunu hissederim içimde
Hangi aynaya baksam artık yüzüm bir yabancı

Sen yoksan mevsimi şaşırır takvim karışır
Hasretle yorulur dövünen kalbim
Bir hüzün şarkısı olur sensizken her sözüm
Yaz gelse de içim üşür sen yoksan

Güneş doğsa ne yazar o karanlık dünyama, Yokluğun ayazdan beter, işlemiyor canıma.

20 05 2026