Söylesene sevgilim hangisi daha güzel
Sevmek mi yoksa delice sevilmek mi
Bence sevilmek
Çünkü ben bu hayatta hep fırtınaya göğüs geren
Hep sessizce hep en çok seven taraf oldum
Hep ben büyüttüm içimdeki o devasa kırgınlığı
Bir başıma bekledim gelmeyecek baharları
Yorulmuşum meğer köşe başlarında gölgemi aramaktan
Her gece aynı yarayı sarıp sabahına hiç öpülmemiş gibi uyanmaktan
Yetti artık her yangına avuçlarımla su taşımak
Kendi kalbimi hiçe sayıp başkalarını yaşatmak
Şimdi bir liman olmak istiyorum fırtınanın kendisi değil
Artık dalgalarla boğuşan değil
O durgun suda şefkatle sarılan olmak istiyorum
Ruhumun en derinine iliklerime kadar sevilmek istiyorum
Bir gölge gibi değil bir mecburiyet gibi değil
Varlığımla nefes alacak yokluğumda dünyası duracak kadar
Öyle bir sarılmalı ki birisi
Sanki ilk kez korunuyormuşum gibi bu hayatta
Sanki ilk kez nefes alır gibi
Bütün yorgunluklarımı o kolların arasında bırakır gibi
Geçmişin bütün ayazlarını tek bir kerede unutturmalı
Ben sevgimi cömertçe serdim bu ömrün yollarına
Artık yorulmadan hiç eksilmeden
Sadece ben olduğum için sarmalanmak istiyorum
Evet ruhumun en derininde iliklerime kadar
Sadece sevilmek istiyorum

19 05 2026