Düş ekinleri…
Tarhında sancılanan tohumun açış müjdecisi
Aşka biat bazen
Yerle yeksan edilen ruha duyulan özlem misali
Misafirperver ve hatırşinas duygular
Ya da yakut gözlerinde sevgilinin
Bir edime eşlik eden o gonca
Hani, hani…

Tahakküm altında bir vaveyla
Pekişen isyanın derdest edilmiş o hicranında
Konaklayan şahika
Kanadı varla yok arası
Ama umudu gözlerinde ruhunda asılı
Bir bakraç
Belki de seyyah
Kanaviçeler eşliğinde köpüren derya

Sükûneti dileyen
Hazzı ve mutluluğu erteleyebilen
İnsana dair
İnsandan da öte
Tamah etmediği şu cihanın kara kuru malına mülküne
Oysaki
Cihanlar aşan
Cihanlar savaşı
Bir karış toprak
Bazense iki kardeş arasına sokulan o nifak
Gösterişli cehalet
Vakur ve sakin asalet

Renklerse özgürlüğün ta kendisi
Kavuşmakla iştigal ruhuna
Kovuşturan ruhun kolluk kuvvetlerine
Dahi ses etmeden
Hazır ola geçen
Şüheda bir düş gibi
Oysaki gerçeğin ta kendisi ve gerçekçi

Bir takvimin uçuşan yaprakları
Yaprakların yeniden yeşeren ağıtları
Aşkın közü
Özlemin hası
Ruhunsa ölümle dansı
Ne fark eder ki üstelik?
Şair iki cihana da razı olduktan sonra?

Ne kör cahil
Ne sakil
Ne de sefil
Aşka âşık bir nefer misali
Asil ruhuna konuşlu bir tay gibi
Ve ayın vukuatı
Asrınsa felaketi
Ölümsüz sanılan bedenlerin
Tüm evrene ettiği zulmü
Gördüğünden de öte yüce Tanrı
Çünkü ölümsüzlük sadece Yaratanda saklı