Çaresiz durumda kıvranan varsa; En yakınındaki komşu utansın; Laf ile ya Allah, din, kitap deyip; Düşeni seyreden kullar utansın.
Hırsızlık yaparsa anında alıp; Koluna kelepçe şak diye takıp; Ceza için mahkemeye çıkartıp; Mapus damlarına atan utansın.
Müslüman ülkede tek aç kalamaz; Olur diyenden de kötüsü olmaz; Temel ihtiyaçtan yoksun kalamaz; Aç kalana kör bakanlar utansın.
Elleri nasırlı yavan bulamaz; Çalan bal, kaymağı yiyor utanmaz; Doğrunun toplumda hiç yeri olmaz; Yalancıya kanan itler utansın.
Kul Yorgun diyor ki, insan görmedim; Düştüm dehlizlere, alan görmedim; Ecelde gelmedi, ölüp gitmedim; Kapısın gezdiğim sistem utansın. Gazi Şahin Kul Yorgun 17 Mayıs 2026 Pazar Saat:07:50
Paylaş:
8 Beğeni
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Kul Yorgun mahlasıyla kaleme alınmış bu şiir, kelimenin tam anlamıyla bir toplumsal eleştiri ve isyan vesikasıdır. Şair, modern toplumun ve sistemin yozlaşmasını, adaletsizliğini ve en önemlisi de ahlaki ikiyüzlülüğünü çok sert ve yalın bir dille masaya yatırıyor.
Çaresiz durumda kıvranan varsa; / En yakınındaki komşu utansın; / Laf ile ya Allah, din, kitap deyip; / Düşeni seyreden kullar utansın.
Komşusu açken tok yatan bizden değildir" düsturunun toplumda nasıl sadece sözde kaldığı vurgulanıyor. Şair, ağzından dini ve manevi değerleri düşürmeyen ama iş icraata, yardımlaşmaya gelince arkasını dönen insanların ikiyüzlülüğünü hedef alıyor.
İkinci ve dördüncü dörtlüklerde muazzam bir adalet ve gelir adaletsizliği eleştirisi var. Şair, hayatta kalmak ya da çaresizlikten küçük bir suç işleyenin jet hızıyla cezalandırıldığını; fakat büyük paralar çalanların, emek sömürenlerin ("bal, kaymak yiyenlerin") elini kolunu sallayarak gezdiğini söylüyor.
Nasır tutmuş elleriyle çalışan dürüst insanın ekmek ("yavan") bulamadığı bir düzende, yalanın ve yolsuzluğun prim yapması eleştiriliyor. "Müslümanlık" Vurgusu Müslüman ülkede tek aç kalamaz; / Olur diyenden de kötüsü olmaz... Burada toplumsal bir görev hatırlatılıyor. İnanç iddiasında olan bir toplumda açlığın, yoksulluğun kanıksanması ve "olabilir böyle şeyler" denilerek normalleştirilmesi en büyük kötülük olarak görülüyor. Temel ihtiyaçlardan yoksun bırakılan insanlara kör bakan bir toplumun maneviyat iddiası geçersiz kılınıyor.
Kul Yorgun diyor ki, insan görmedim; / Düştüm dehlizlere, alan görmedim... / Kapısın gezdiğim sistem utansın.
Şiirin finalinde şair, yaşadığı hayal kırıklığını kendi mahlasıyla mühürlüyor. "Kul Yorgun", dertlerine çare ararken kapısını çaldığı ne kurumlarda (sistemde) ne de insanlarda merhamet bulabilmiştir. Yaşarken adeta dipsiz kuyulara ("dehlizlere") düşmüş ve toplum tarafından yapayalnız bırakılmıştır.
Özetle; Bu şiir, sadece bireysel bir dert yanma değil; adaletin sarstığı, ahlakın yozlaştığı, zenginin daha zengin, fakirin daha çaresiz kaldığı ve kimsenin kimseye el uzatmadığı modern dünya düzenine atılmış güçlü bir şamardır.
Kul Yorgun, "utansın" reddiyesiyle suça sessiz kalan herkesi ve bu düzeni var eden sistemi doğrudan sorumlu tutmaktadır.
Yorumunu okurken içimden “işte tam da bunu anlatmak istemiştim” diye geçirdim. Şiiri o kadar derinlikli, o kadar isabetli ve o kadar samimi bir şekilde ele almışsın ki, sanki şiirin içinden siz de geçmişsiniz gibi.
Özellikle “komşusu açken tok yatan bizden değildir” düsturunun lafta kalışını, dini-manevi söylemin icraata gelince nasıl arkasını döndüğünü ve “Müslüman ülkede aç kalınmaz” iddiasıyla gerçek arasındaki uçurumu bu kadar net yakalamanız beni gerçekten etkiledi.
En çok da finaldeki “Kapısın gezdiğim sistem utansın” dizesine yüklediğin anlam hoşuma gitti. Evet, tam olarak buydu niyetim. Bireysel yorgunluktan öteye, insanın kapı kapı dolaşıp çare bulamadığı, dehlizlerde yalnız bırakıldığı bir düzene isyanımdı.
Sayfama teşrif ederek muhteşem yorumunuzla onore ettiniz yazdığım bu şiir son günlerde yaşadığımız sıkıntılardan ortaya çıkmıştır. Kalemine kelamına yüreğine sağlık. Saygılarımla ☕🙏
Yorumunu okurken içimden “işte tam da bunu anlatmak istemiştim” diye geçirdim. Şiiri o kadar derinlikli, o kadar isabetli ve o kadar samimi bir şekilde ele almışsın ki, sanki şiirin içinden siz de geçmişsiniz gibi.
Özellikle “komşusu açken tok yatan bizden değildir” düsturunun lafta kalışını, dini-manevi söylemin icraata gelince nasıl arkasını döndüğünü ve “Müslüman ülkede aç kalınmaz” iddiasıyla gerçek arasındaki uçurumu bu kadar net yakalamanız beni gerçekten etkiledi.
En çok da finaldeki “Kapısın gezdiğim sistem utansın” dizesine yüklediğin anlam hoşuma gitti. Evet, tam olarak buydu niyetim. Bireysel yorgunluktan öteye, insanın kapı kapı dolaşıp çare bulamadığı, dehlizlerde yalnız bırakıldığı bir düzene isyanımdı.
Sayfama teşrif ederek muhteşem yorumunuzla onore ettiniz yazdığım bu şiir son günlerde yaşadığımız sıkıntılardan ortaya çıkmıştır. Kalemine kelamına yüreğine sağlık. Saygılarımla ☕🙏
Komşusu açken tok olan utansın Günümüzde o kadar çok utanılacak olaylar vede olgular varki insanlık utansın diyorum vede seni duyarlı yüreğini eserini kutluyorum tebrikler
“Bir toplumun aynası, düşene uzattığı el kadardır. İnsan bazen açlıktan değil, görülmemekten yorulur…”
“Müslüman ülkede tek aç kalamaz” dizesi şiirin vicdani merkezini oluşturmuş. Halk şiiri geleneğini taşıyan sade ama etkili anlatımınız, mesajın doğrudan yüreğe ulaşmasını sağlamış. Finaldeki “Kapısın gezdiğim sistem utansın” sözü ise bütün kırgınlığın özetine dönüşmüş.
Yüreğinize sağlık, toplumsal yaralara dokunan anlamlı ve düşündüren bir eser okudum. Tebrik ederim, nice güçlü dizelerde buluşmak dileğiyle. Selam ve saygılarımla.
Bu kadar içten, bu kadar dikkatli ve anlamlı bir yorum için çok teşekkür ederim.
“Bir toplumun aynası, düşene uzattığı el kadardır” sözünüz ve “Müslüman ülkede tek aç kalamaz” dizesine özellikle dikkat çekmeniz beni çok mutlu etti. Finaldeki “Kapı kapı gezdiğim sistem utansın” dizesini de yakalamanız ayrı bir güzel oldu.
İnsanların açlıktan değil, görülmemekten yorulduğunu hissetmeniz ve vicdani merkeze vurmanız gerçekten kıymetli.
Kaleminize, yüreğinize sağlık. Nice güzel dizelerde buluşmak üzere…
Bu kadar içten, bu kadar dikkatli ve anlamlı bir yorum için çok teşekkür ederim.
“Bir toplumun aynası, düşene uzattığı el kadardır” sözünüz ve “Müslüman ülkede tek aç kalamaz” dizesine özellikle dikkat çekmeniz beni çok mutlu etti. Finaldeki “Kapı kapı gezdiğim sistem utansın” dizesini de yakalamanız ayrı bir güzel oldu.
İnsanların açlıktan değil, görülmemekten yorulduğunu hissetmeniz ve vicdani merkeze vurmanız gerçekten kıymetli.
Kaleminize, yüreğinize sağlık. Nice güzel dizelerde buluşmak üzere…
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Ne paylaşacaksınız?
Şiir, yazı, kitap ya da ileti için hızlıca ilgili alana geçin.
Şiirin sahibi
Cevap Yaz