1
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
33
Okunma
Kalem elimde titrerken,
sen sessizce oturuyorsun yanımda;
her harf damla damla düşüyor gönlümden.
Sabah güneşi gibi doğarken günüme,
bir melodi doluyor kulaklarıma,
Yine seni anlatıyor.
Ey sevgili herşey seninle böyle doluyken,
kalbim yalnızca kendine yazıyor.
Sayfalar konuşuyor, sen dinliyorsun,
her satırın arasında
nefesin, gülüşün, varlığın
yavaş yavaş yerleşiyor ruhuma.
Sana damlıyor mürekkebim gözlerimde ise suskun bir tebessüm.
Kalemim biter mi bilmem,
Ama sen...
Sen...ebediyete kadar kalacaksın her satır arasında...
5.0
100% (1)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz