Sana kahrım var felek,
Ben sana ne diyeyim,
Ömrüm heba oldu.
Bahçemdeki gülüm soldu,
Gecem gündüzüm bir oldu,
Mum gibi eridim kendi karanlığımda,
Gönlüm hazan oldu.
Sana kahrım var felek ,
Ben sana ne diyeyim,
Serden geçtim,
Yardan vazgeçemedim,
Yaramı açıp derman bulamadım,
Sana kahrım var felek,
Bağrım açtım bağırdım,
Ne duydun, ne gördün,
Sana kahrım var felek,
Ben sana ne diyeyim,
Geldi geçti dost kervanı,
Haramiler dört yanım doldu,
Dost ile düşmanı seçemez oldum.
Ben sana ne diyeyim,
Ben durdum, yollar benden gizli yürüdü.
Avcumda tuttuğum o ışıklı hayaller,
Yavaşça karardı, paslı bir duman bürüdü.
Bir rüzgârın peşine takılıp geçti mevsimler.
Ömrüm kâh orada kâh burada ,
Heba oldu ömrüm.
Bakınca geriye; tozlu yollar, boş duraklar
Muradıma ermeden çaldı kapım azrail,
Sessizliğe mahkûm oldum şimdi.
Sana kahrım var felek,
Ben sana ne diyeyim,
Ömrüm heba oldu