Bakışın masum değil, biliyorsun kadın
Bir melekten ödünç alınmamış bu eda
Usulca ömrüme sokuluyor işleniyor adın
Gözlerinde o eski, o tanıdık istila.

Öyle yakın ki kalbin, göğsümde atacak sanki
“Dur, gelme” demek için çok geç artık, inan ki.
​Rengârenksin ama gelişin bahar değil
Yıldızlara çarpıyor ellerin semada

Kar taneleri arasından geceme eğil,
Cümlelerin ferman gibi asılı havada.
Gözün gözüme değdi bir kere, vakit daraldı
Seneler bir an oldu, mevsimler sende kaldı.

​Bak, pasını söküyor paslı salıncaklar,
Kül rengi çocukluğum özgürce yükseliyor.
Sessizce siliniyor o eski korkular,
Ruhumun ıssızlığı seninle tükeniyor.

Tut ellerimi sıkıca, ayakta kalamam sensiz
Bu devran dönmez artık, kalırsam nefessiz.
​"Sakın sevme beni" vadesi dolmuş bir cümle
Gözlerinde şeker pembesi bir aşk peydah

Sokakları arşınlamalıyız seninle
Kalbin aydınlatmalı tenhaları, ey ay
Üşüdüğümde nefesin can vermeli ellerime
Ruhun bir mühür gibi basılmalı kalbime

​Zamanı beraber katletmeliyiz bu şehirde
Kaldırımları biz eskitmeliyiz yan yana
Gaipten bir melodi çınlamalı her yerde,
Teslim olmalısın bu sessiz tufana

Gözlerini çekme, mest ol bu yangında
Varlığını haykır kalbimin uçurumlarında
​Eğer gidersen bir cuma akşamı, ansızın
İnsanlık buz keser, güneş doğudan batar

Kıyameti olurum bu bitmek bilmez sızının
Gidişin; göğüs kafesimde dünyalar yıkar
Gitme, katil olma bu kutsal sevdaya
Kan bulaştırma bu bembeyaz rüyaya

​Sanma ki şiir yazıyorum, sanma ki kalem bende
İçimde biraz sen birikmişsin, fısıldıyorum dünyaya
Muteber olan bu dizeler değil, sensin tenimde
Ruhuma üflenmiş bir cansın sen, ey canan
YEŞİLIRMAK