Güneşten önce uyanan o şefkatli sesin,
Dünyanın tüm fırtınasını dindiren nefesin.
Dizine her çöktüğümde bulduğum o huzur,
Varlığın ömrüme damlayan en saf nur​

Yorgun bakışlarında saklıdır binbir emek,
Anne demek; karşılıksız, sonsuz sevmek demek.
Yaram olsa ilk senin sızlar o koca kalbin,
Dualarınla açılır önümdeki her çetin yol, her derin​

Gülüşün bahar getirir, bakışın kışımı ısıtır,
Kucağın, sığındığım en güvenli limandır hatır.
Gözyaşımı silen pamuk ellerinden öperim,
Sen varsan eğer, ben her zaman gülerim


​Çocukken hiç ayrılmazdım dizinin dibinden
Sen titrerdin her an üzerime..
Küçücük bir oyuncak için ağlasam hemen
Koşup derman olurdun kederime.

​Şimdi çok uzaktayım, içimde derin sızı
Her an, her nefeste seni özlüyorum
Güneşin renginde, bulutun beyazında
Senin o eşsiz gülüşünü görüyorum.

​Yokluğun bir boşluk,arıyorum seni hâlâ
Gözümden her yaş süzüldüğünde
O huzur dolu günleri; başımı dizine
Gönlümü kanatlarının altına verdiğimde...

​Evladın seni ne çok severmiş meğer
Geriye kalan sadece büyük bir hasretmiş
Unutmak ne mümkün? Kalbimde yerin ebedi
Adın ruhuma işlenmiş en güzel emanetmiş.

Zaman akıp gidiyor, takvimler değişiyor,
Fakat içimdeki o çocuk hiç büyümüyor.
Ne zaman dara düşsem, ruhum seni seçiyor,
Sanki duaların hâlâ yolumu gözlüyor.

​Sesin kulaklarımda bir ninni gibi derin,
Hangi su dindirir bu yangınını kalbimin?
Dünyayı verseler dolmaz o sıcak yerin,
Kokun sinmiş her köşesine hayallerimin.

​Belki ellerim uzansa dokunamam sana,
Ama sevgin rehberdir her karanlık anıma
Sen bir melek gibi karıştın kanıma
Hasretin vuslattır benim yorgun canıma

YEŞİLIRMAK