Yüreğimde bir çocuk vardı, her sabah güneşe uyanan,
Şimdi enkaz altında kaldı, her nefeste canı yanan.
Adalet dediğin mizan, sadece kitapta mı duran?
Hayallerimizi öldürdüler, bu suç değil mi hakim bey?

​Geleceği dikiyordum sabırla, iğne oyası gibi ince,
Dünyam başıma yıkıldı, karanlık üzerime çökünce.
İnsan nasıl yaşar ruhu diri diri gömülünce?
Hayallerimizi öldürdüler, bu suç değil mi hakim bey?

​Emek verdiğim ne varsa, bir çırpıda çekip aldılar,
Bizi bu ıssız limanda, kimsesiz ve yaşlı saldılar.
Vicdanın o sağır kapısını, bilmem ki nasıl çaldılar?
Hayallerimizi öldürdüler, bu suç değil mi hakim bey?

​Gözümden akan her damla, bir davanın gizli şahidi,
Yıkılan bu gönül evi, bir zamanlar mutluluk ahidi.
Kim verecek hesabını, hani nerede bu işin vaadi?
Hayallerimizi öldürdüler, bu suç değil mi hakim bey?

​Kuşların kanadını kırdılar, gökyüzünü yasak ettiler,
Umut ektiğimiz toprağa, zehirli bir hüzün ektiler.
Bizi böyle darmadağın, bir başımıza terk ettiler.
Hayallerimizi öldürdüler, bu suç değil mi hakim bey?

​Şimdi hükmü sen ver artık, kalemini kıracaksan kır,
İçimde susmak bilmeyen, koca bir fırtına var, kahır.
Duysun dünya bu feryadı, olmasın kulaklar sağır;
Hayallerimizi öldürdüler, bu suç değil mi hakim bey?