Bana baktığında aydınlansın yüzüm..Aydınlansın yüzün..Aydınlansın yüzlerimiz..🥹🥰

ve ben
o anın içinden geçerken
dünya biraz yavaşlasın isterim

bir çayın buharı gibi
hafifçe yükselip
hiçbir şeye değmeden
hiçbir şeyi kırmadan geçeyim

sen bana güzel şeyler anlat
mesela
yağmurdan sonra
toprağın içinden sessizce çıkan
o ilk yeşili

kimse alkışlamaz onu
ama yine de büyür ya
ondan bahset

birinin
kimse görmeden
bir başkasının yükünü alıp
biraz hafiflettiği anlardan

adı konmamış iyiliklerden
geceye bırakılmış küçük merhametlerden

bir sokak lambasının altında
geç kalmış birinin
eve vardığında
içine dolan o sıcaklıktan bahset

anahtarın kapıya değdiği
o tanıdık sesten
insanın içini toplayan
o sade huzurdan

ben de sana şunu söyleyeyim
her şeye rağmen
insan kalabilenler var

kalbinin en yorgun yerinde bile
bir başkasına yer açabilenler

çünkü güzel şeyler
büyük değil çoğu zaman
bir bakış kadar kısa
bir dokunuş kadar gerçek

gel
biraz daha yaklaş
sabaha birlikte bakalım

belki bugün
hiç ummadığımız bir yerden
ince bir umut sızar içimize

ve biz
hiç konuşmadan bile
biraz iyileşiriz

bana baktığında
karanlık yerlerim çözülüp
ışığa karışsın

sana baktığımda
yorgun yüzün
sabah gibi açılsın

ve bir yerde
iki ayrı yalnızlık değil de
aynı aydınlığa düşen
iki gölge olalım

bana baktığında
içimde sakladığım bütün geceler
sessizce çekilsin

sana baktığımda
adın içimde çoğalsın
bir ışık gibi

ve en sonunda
sen ben diye ayrılmadan
aynı parıltıya yazılsın yüzlerimiz