3
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
42
Okunma
Sende bu hâl ne gönül beyt-i destân içinde,
Yüreğin sedef kabuk çeşm-i mestân içinde.
Ve efsunî gözler mi nûr-u mehtap misâli,
Mahbubun salındığı ataş-ı kül içinde.
Destan mıydı Yusuf’un Züleyha’ya sevdası,
Dilden dile dolaşan ahir zaman içinde.
Ne var ki dağ ardında Kerem’i yakan Aslı,
Can-ı dağlayan alaz ola hâr’ın içinde.
Nûr-u şems-i cihanmış gözlerden hıfz ettiğim,
Meğer esrâr-ı sevdâ, leb-i uryân içinde.
Ol ki seher vaktinde katre düşünce ufka,
Vuslat demi secdede selva cem-in içinde.
Acaba nerdedir huzur şu hâr-ı dar dünyada,
Yolcu etsin bir vefa ol dergâhın içinde.
Var mıdır sual ettik bu kutlu sırra eren,
Dediler arar isen pervaneler içinde…
Bergüzar der ki hâl-i aşkı anlatamam ben,
Derdimi gönül beyt-i destân içinde…
Gönül Adıgüzel Dural
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz