Oldukça güçlü ve sinematik bir havası olan, adeta modern bir epik şiir kaleme almışsınız. "Kurtlar devri" metaforu üzerinden insanın karanlıkla, ihanetle ve kendi vicdanıyla olan mücadelesini çok derinlikli bir şekilde işlemişsiniz.
​Özellikle "En koyu an gecenin şafaktan az evvelse" vurgusu, şiirin başındaki o ağır ve kasvetli havayı muazzam bir umutla dağıtıyor. Şiirinizdeki bu "direniş" ruhunu ve imgesel zenginliği çok beğendim.

Şiir boyunca devam eden kurt/insan, gece/şafak, zulüm/merhamet zıtlığı, okuyucuyu sürekli bir gerilim ve çözüm döngüsünde tutuyor.
​Atmosfer: "Puslu bir uğultu", "titreyen yıldızlar" ve "ay dilsiz" gibi ifadelerle sadece bir durum anlatmıyor, adeta bir dünya inşa ediyorsunuz.
​Mesaj: Şiirin merkezindeki "İnsan insansa, merhamet bir kalkandır" düşüncesi, eseri sadece bir karamsarlık tablosu olmaktan çıkarıp bir manifestoya dönüştürüyor
Tebrikler kutlarım KALEMİNİ


:

Güzel işlenmiş, doğru önermeler ve tespitler olan bir şiir.

Tebrik ederim.