Sılada her kapı, kapandı yüze,
Hasretin dumanı, çöktü şu öze,
Hiç bakmam geriye, gerek yok söze,
Gurbet ellerine, vardım varalı.

Güneşler doğarken, ufukta güldüm,
Her geçen senede, bin defa öldüm,
Hakikat yolunu, çileyle buldum,
Hayatın sırrını, gördüm göreli.

Gönül bahçesine, umutlar ektim,
Aşkın ateşini, sır gibi çektim,
Yaralı bağrıma, gülleri diktim,
Soframı yoksula, serdim sereli.

Hayaller kurarak, ördüm bu ağı,
Aştım nice karlı, aşılmaz dağı,
Geçti gitti ömrün, baharı çağı,
Çileyi sabırla, ördüm öreli.

Zaman bir rüzgârdır, eser de geçer,
Herkes ektiğini, gün gelir biçer,
Vadesi dolanlar, bu yoldan göçer,
Hükmü şu kadere, verdim vereli.

Gönül yarasına, dertleri sardım,
Kendi kendime hep, sorular sordum,
Şu yalan dünyada, nereye vardım?
Hasret hırkasını, sardım saralı.

Menzile varmaya, mecalim bitti,
Nice canlar burdan, sessizce gitti,
Ecel fermanını, önüme itti,
Hikmetin aslına, sordum soralı.

Boşuna yormuşum, yorgun dizimi,
Kışlara çevirdim, bahar yazımı,
Toprağa gizledim, her bir sızımı,
Aklı hak yoluna, yordum yoralı.

Kaderin çarkına, boynum eğerek,
Her gelen çileyi, rahmet sayarak,
Dünyadan el çekip, öze değerek,
Yarınlar bendini, kurdum kuralı.

Mala mülke artık, bakmaz bu gözüm,
Hakikat yoluna, döndü bu özüm,
Huşuyla beklenir, sonuncu sözüm,
Dünya kapısında, durdum duralı.

Nefsimin başını, taşa da vurdum,
Kendi hesabımı, mahşere kurdum,
Yorulmuş ruhuma, bir durak sordum,
Batılın kalbine, vurdum vuralı.

Nefsimin sesini, bir yana attım,
Dünya malı dersen, hepsini sattım,
Huzurun tadına, huşuyla tattım,
Aşkın deryasına, daldım dalalı.

Vakit çok geç oldu, yolumuz ırak,
Gönül hanemize, asıldı durak,
Hakikat yoluna, oldum bir çırak,
Toprakla aramı, buldum bulalı.

Yalan dünyadadır, bütün bu savaş,
Ömür bir damladır, gözden akan yaş,
Vuslat yakın imiş, yürürüm yavaş,
Hakk’ın dergahına, geldim geleli.

Bir sönmez meşale, yakmışım içte,
Yalanı dolanı, bıraktım dışta,
Sabrı kuşanmışım, bu çetin kışta,
Derdin sinesine, doldum dolalı.

Ebuzer’im söyler, dertli sözünü,
Hak yoluna dönmüş, mahzun yüzünü,
Kül eylemiş dertler, kalbin közünü,
Menzile kendimi, kurdum kuralı.

Şair Ebuzer ÖZKAN