Hâkim bey kürsüde dosyaya bakar,
Avukat lafıyla dünyayı yakar.
Suçsuzun gözünden yaşları akar,
Cübbe giyen bilir dünya işini.

Doktorlar reçete yazar da yazar,
Eczacı kalfası tezgâhı bozar.
Sağlam giren kula kazarlar mezar,
İlaç veren bilir dünya işini.

Mimar çizim yapar, planını süsler,
Müteahhit çalar, nefsini besler.
Deprem vurunca da kesilir sesler,
Harçla karan bilir dünya işini.

Hoca kürsüdedir, cemaat uyur,
Müftü bey odadan fetvalar buyur.
Parayı görünce cenneti duyur,
Dinle satan bilir dünya işini.

Öğretmen ders verir, defteri katlar,
Öğrenci kopyadan kopyaya atlar.
Sınav zamanında balonlar patlar,
Notu veren bilir dünya işini.

Kasap satar eti, kemiği ekler,
Manav tezgahında çürüğü saklar.
Fiyatı görenin kalbi de tekler,
Tartı tutan bilir dünya işini.

Memurlar masada çayını demler,
Bugün git yarın gel, milleti yemler.
Vatandaş kapıda dertle sitemler,
Mühür basan bilir dünya işini.

Emlakçı arsayı cennet der satar,
Tüccarlar malına bin yalan katar.
Fakir de borç ile yatağa yatar,
Kârı güden bilir dünya işini.

Siyasetçi çıkmış vaatler saçar,
Seçimler bitince herkesten kaçar.
Eşine dostuna kapılar açar,
Oyu alan bilir dünya işini.

Bankacı kasada parayı sayar,
Krediyi verirken yapar bir ayar.
Borcun ödenmezse hayatın kayar,
Hesap tutan bilir dünya işini.

Taksici yoldadır, yolcuyu seçer,
Kısa mesafe der, yanından geçer.
Taksimetre yok der, ağzını açar,
Taksi tutan bilir dünya işini.

Mühendis masada projeyi kurar,
Maliyet hesabı kafayı yorar.
Evrak eksik ise kim hesap sorar?
İmza atan bilir dünya işini.

Bitmek bilmez fani dünya çilesi,
Her yanlış hesabın var bir hilesi.
Paraya tapanlar, nefsin kölesi,
Mal mülk yığan bilir dünya işini.

Ebuzer yazıyor bak satır satır,
Kalemle kırılmaz hiç gönül hatır.
İster göğe kaldır, istersen batır,
Yazan kalem bilir dünya işini.

Şair Ebuzer ÖZKAN