Hakikat garip kaldı, yalan baş tacı oldu,
Nifâkı allandıran belâgetten yorulduk.
Dâr-ı dünya seması feryat, figanla doldu,
Azabı bollandıran zelâletten yorulduk.

Vefayı rafa koyduk, kalbin kıblesi para,
Edep can çekişiyor, saygıya geldi sıra.
Vicdanlar sağırlaştı; onur, izzet maskara,
Mazlumu sallandıran adâletten yorulduk.

Tebessüm yüzde perde, samimiyet sürgünde,
Âlim arkadan yürür; cahil, cühelâ önde.
İnsanlık robotlaştı geriledikçe dinde;
İrfanı küllendiren cehâletten yorulduk.

Söz meclisten dışarı, ar perdesi yırtıldı,
Helâller çöpe döndü, haram gülle tartıldı.
Hani o pervaneler, öncesinde tırtıldı;
Zehiri ballandıran melânetten yorulduk.

Erenler meydanında, bir dilsize söz düştü,
Yağmur bekledi çöller, köz üstüne köz düştü.
Herkesin bir derdi var, bize doksan, yüz düştü;
Acıyı dillendiren sefâletten yorulduk.

Nûrfânî’m söz yetmiyor, şu sefil çeriye bak,
Utanmayı bilmeyen, gerilmiş deriye bak.
Mevlâ’ya baş kaldıran, izansız sürüye bak;
Gümanı yıllandıran dalâletten yorulduk.

Nuriye Akyol (Nûrfânî)
16 Şubat 2026

GÖNÜL DOSTLARINDAN İNCİLER:

Kimler kimden yanadır, doğru dürüst bilen yok
İş başa düştüğünde çağırsan da gelen yok
Mazlum zulüm altında gözyaşını silen yok
Sadece lafta kalan hamâsetten yorulduk
____ Şükrü Atay (Türkmenoğlu)

Asil duruş eridi namertliğe yenildi
Onur yerle bir oldu bu da geçer denildi
İffete gölge düştü ayaklara serildi
Bitmeyen rehavetten rezaletten yorulduk

İlim hikmetsiz kaldı kibir sardı başları
Yürekler taşa döndü kuruttu gözyaşları
Merhamet sürgün yedi yaktı dağı taşları
Bulanık zihinlerle cehaletten yorulduk.
---------Kul Hayrullah

Hakikat komada, vicdan kuruyor
Muktedir hukuku nefse yoruyor
Şakşakçı el pençe selam duruyor
Barajın suyu pis, salamıyorum.
--------Hoşoğlu