DÜN GECE

"Uyanmazsam ya..." diye uzandım dün gece,
Uyanmak için bir çaba, bir telâş yoktu içimde.
Sadece bir ürperti yayıldı yatağa,
Farkında olmadan "Allah" derken;
"Allah" diyerek uyandım dün gece.

Uzaklardan gelen o incecik ses,
Itr-ı reyhan, cennet kokulu bir nefes...
Huzur istiyorsan, işte huzurum;
Gelsen de gelmesen de muhabbete hazırım.
Ne olduysa işte o an, o gece;

Perdeler arkasındaki berzah alemi...
Kimi zaman Araf’ta bir gölge ,
Bazen kendimi gördüm "Sen" diye,
Bazen kendimi sevdim "Sen" diye.
İçimden taşan o çığlıklar,
O meçhul lisan...
Ben derken "Seni" gördüm,
Sen derken "Beni" ördüm.
Ne olduysa işte o an, o gece;

Yatarken bir bataklık tarlası,
Elimde bir balık oltası;
Yem diye "ben", avlayan "Sen"...
Nefsin son çırpınışı,
Berzahta yazılan kaderin haykırışı,
"Rabbike, Rabbike!" diye o vuslat bakışı.
Ne olduysa işte o an, o gece;

Benim sarhoşluğum, senin nurun...
Gizemli bakışın, o nazlı oyunun,
Halka içindeki tavaf hâli ve kalp atışım.
Gırtlağımdan çıkamayan o sessizlik perdesi,
"Sen Bilin, Sen Bilin!" nakaratıyla yalvarışım...
İşte dün gece, tamamen "Sen" oluşum.