Gölgemin yitik mecrasında genzi yakıkken
Yutkunan karıncalarıma yem vermez gönülgâhım
Bir alev ki toprak kokar bağımdan çiçekler
Gül gibi taşlarıma eyvahlar olsun

Saatler ki sevdamın olsun diye
Hangi şarkı açılsa seni hatırlatır aşkla


Gönül ağırlarken buzdan sözlerim
kristalimsi duvarlar yardan iken kağıtlar
Kalbimin ortasında ruhumu paramparça eyler

Ses ki küflenmiş
Ses ki kamburdur köz olan kardan iken tağutlar

Kıyametin miskaline ışıkken
Buğulanmış bulutlar her zerrede candan geçer ağıtlar

Sırra geçen anaç nazlarla
Bir vaveylâydı kıyafeti sana vurgun

Bir şey olmalı
gözlerinin yitik dünyasında
Adı sevgiyken âhvalin vazgeçilmişliğinde.
Sana b/ağlanmak gibi
Neye murat sukutla utanırken
Sana dilenmâ kalmak
Ölmek ve dâ yaşam arasında...

Gönlümün tandırında sana sobeyken
Sarı levhâlarla toprak kalakalmak gibi

Gezgin imgeler...