3
Yorum
13
Beğeni
5,0
Puan
365
Okunma
Beyaz altın boynunda
mor kazak üstünde
ayın aydınlattığı gecenin sokaklarında
İlerlemekte
yalnızlığın verdiği hüzünle
nereye vardığını bilmediği
istasyonlara
Açık bir şuur ile
kancalamakta bugününü geçmişi
ağır yaralı
yalpalamakta
yürüyüşünde hayır yok
Kaderi var onun
tüm korkularını
ışık demetiyle sarılmış gibi
biriktirip
tekrar tekrar sofraya sunan
Ayrılmaz parçası
güzelliği
örtülemeyen
ama kabul görmeyen
her daim aşağılanmasıyla son bulup
onu yordukça yoran
Elbisesinin eteğinden topluyor
ve yere dizlerinin üstüne çöküyor
ve bir kez daha dua ediyor Allah’a
’bana güç ver..’
5.0
100% (5)
Cevap Yaz