hoscakal sevgilim...
uzerimden sıyırıp alıyorum kullanılmıs derimi
senden sonra kazandıgım butun iyi huyları
ve alıskanlıkları
bir posete sarıp agzını baglıyorum
işte simdi son olarak mısralarıma nokta koyuyorum
kafiyelerimi yarım bırakıp
yasadıgım sehri değiştirip
üzerime doktordan az kullanılmıs takım elbiseler
ve cogu psikolog tarafından önemsenmemiş yalnızlık tedavileri ekliyorum
hoscakal sevgilim
artık gidiyorum
yer kaplamasın diye kapının arkasına bırakılmıs
evden cıkarken unutulmazsa bırakıldıgı yerden alınıp
en yakın cöp konteynırına bırakılacak
agzı sıkı sıkı baglanmıs
kokmasın die
ne kadarım dogaya geri donusturulebilecek
dönüştürülmeyen hangi atık kapsamında
hatırlandıkca igrenilecek
ne yasadınki benle simdi
hatırladıkca miden agzına gelecek
bu kadarmı sevdin beni
bitti dedigin anda düğmesi kapatılmıs yorgun ve azgın bir makina gibi
kör kütük toz duman
sessizliğe gömülecek...