büyüdükçe hasret
yalnızlaşıyor içimdeki çocuk
her gece sobeleniyor içimdeki masalsız sabahlar
renklerinden kimler çaldı balonlarımı
kim tutuşturdu ipinden uçurtmalarımı


kırmızıydı oysa gök
uçurtmam mavi
kırmızıydı oysa
horozdan şekerlerim
tadım hiç yok
mayhoşum bu günlerde
sesimi de vurdular
sessizliğimi de
dilim şiirsiz mezar
yalnızım
bir servinin gölgesi kadar


ahh yar
bir çığ olup büyüdün yamaçlarımda
böldüm
bölüştüm ölümü defalarca içimde
dört yanım karanlık
dört yanım duvar
penceresiz kaldım
perdem elimde kir


delip de geçtiği bir ömür olsa da
adresinden sorumlu değildir hiç bir mermi


ahh yar…
gözlerin ki
cennetin dokusundan kamufle bir çift mermi çekirdeği


parmağımın ucu tetik
avuçlarım hoşça kal
huzuruna geliyorum
geç kalmışlığımı da cehennemini de bağışla Tanrım…










ilhanaşıcımartikibinonyedi