Allah’ın adıyla
Mekanlarımız huzurlu
Ahvalimiz neşeli
Zamanımız bereketli
Ayların en güzelinde

...

ona ver yığma biriktirme cimri olma O cömerttir cömertleri
sever cimrileri değil

Sen O nerde nasıl vereyim dersin sen ver sen bilmesen de
görmesen de alan da verende Odur yeter ki ver yeter ki ver

...

Ebru Hanım, Kerem’e dönerek “Odamda, masanın üzerinde bir fotoğraf makinesi var; getirir misin?” dedi. Kerem “Tabii ki,” diyerek hızla içeri gitti ve biraz sonra makineyi kutusuyla birlikte getirip masaya bıraktı. Ebru Hanım gülümseyerek Tugtekin’e baktı: “Evet, artık senin yeni görevin bu. Gelen müşterilerimizin isteği doğrultusunda bir fotoğraf standı kuracağız ve onları bu eşsiz manzaranın içinde, anılarını ölümsüzleştireceğin karelerle buluşturacağız.” dedi. O an herkesin yüzünde hem merak hem de yeni bir başlangıcın heyecanı vardı...

...

Sabahlar sensiz olmuyor, Rozalin.
Hasretin vuruyor bağrıma her dem,
Aşk bu aşk, vazgeçmem diyor, Rozalin.

Bir adım sen oldun, bir adım çile,

...

sırlar doludur gör var ile yokta
adalet gerçeği o yüce hakta
görmeye çalış ha şöyle bir bakta

tatlı tebessüm var sarıyla morda

...

Kutsal kitap incil

Dua edinki Rabbinizi duyabilesiniz
Rabbinizin sesini duymak isterseniz

...

Gün boyunca yoğun bir tempoda çalışıyorduk; okuldan çıkan öğrenciler, akşamüstü işten dönen abiler ablalar dinlenmek için uğrar, çaylarını yudumlarken denizi seyre dalarlardı. Baharın kokusu taze demlenmiş çaya karışınca etrafa tarifsiz bir huzur yayılırdı. Deniz ise her zamanki gibi sakindi; ihtişamını sessizliğin içinde saklayan, görkemli bir güzelliğe sahipti. Dalgalar kıyıya usulca dokunurken, zaman sanki ağır ağır akıyor, yorgun kalplere kısa bir nefes veriyordu…
Çay bahçesinin sahibi Ebru Hanım, akşam iş çıkışı bir toplantı yapacağını söylemişti. Hepimiz merakla ne konuşacağını bekliyorduk; çünkü içimizden geçen aynıydı: “Acaba maaşlara zam mı gelecek?” diye fısıldaşıyorduk. Aslı, gülerek “Ne demiştim ben, kesin zamdır,” deyince Tugtekin espriyi patlattı; Kerem de kahkaha atarak “Evet ya, Aslı haklı, bence de yapmaz!” dedi. Gün yavaş yavaş akşama dönerken müşteriler azaldı, çay bardaklarının sesi seyrekleşti. Paydos saati gelmişti… Bir masada toplandık. Ebru Hanım ağır adımlarla yanımıza geldi ve gözlerimizin içine bakarak konuşmaya başladı…

...

Ölüm, acep niye cana kastın var?
Yok mu ki insafın, yok mu sende yâr?
Aldın melek yüzlü küçük Aylan’ı,
Görmemişti daha bir iki bahar.

...

kusmak istiyorum her bir nameyi
sadece o camları ovalamak yetmez
yıkmak istiyorum o camları
yıkmak istiyorum bu dünyayı


...

Senden önce zaman,
Rakamların arasına sıkışmış bir metal yığınıydı.
Şimdi ise,
Sesinin tonuna göre değişen bir renk.
Maviye çalıyor sesin, huzur oluyorsun;

...